सोळा सोमवाराची कहाणी PDF मराठी

सोळा सोमवाराची कहाणी मराठी Lyrics

सोळा सोमवाराची कहाणी ही एक लोकप्रिय व्रत कथा आहे, जी विशेषतः विवाहित स्त्रिया आणि अविवाहित मुलींमध्ये प्रचलित आहे. हे व्रत १६ सोमवार पाळले जाते आणि प्रत्येक सोमवारी भगवान शिवाची पूजा केली जाते. या व्रतामध्ये संध्याकाळी कथा ऐकून किंवा वाचून उपवास सोडला जातो.

या कथेनुसार, एकदा माता पार्वती आणि भगवान शिव पृथ्वीवर फिरत असताना एका सुंदर मंदिरात पोहोचले. तिथे त्यांना एक गणिका (वेश्या) भेटली. तिच्या प्रेमात पडल्यावर तिला एक वचन दिले की जर ती सोळा सोमवारी व्रत करेल तर तिला एक सुंदर मुलगा प्राप्त होईल.

सोळा सोमवार व्रत पाळल्यानंतर त्या गणिकेला एक सुंदर मुलगा झाला. नंतर ती पुन्हा भगवान शंकराच्या दरबारात परतली आणि तेथे तिने एक सुंदर मुलगा पाहिला, ज्याचे नाव सोमा होते. नंतर तिला कथेनुसार, अनेक धन-संपत्ती, सुख आणि शांती मिळाली.

|| सोळा सोमवाराची कहाणी (16 Somvar Kahani Marathi PDF) ||

फार पूर्वीची गोष्ट आहे, भगवान शिव आणि पार्वती पृथ्वीवर फिरत असताना एका राजाने बांधलेल्या शिवमंदिरात आले. शंकरजी तिथेच थांबले. एके दिवशी पार्वतीजी शिवजींना म्हणाल्या, “नाथ, चला आज सारीपाट खेळूया.” खेळ सुरू झाला आणि त्याच वेळी पुजारी पूजा करण्यासाठी आले.

पार्वतीजींनी पुजाऱ्याला विचारले, “पुजारी, सांगा कोण जिंकणार?” पुजाऱ्याने शंकरजी जिंकतील असे सांगितले, पण शेवटी पार्वतीजी जिंकल्या. खोट्या भविष्यवाणीमुळे पार्वतीजींनी पुजाऱ्याला कुष्ठरोगी होण्याचा शाप दिला आणि तो लगेच कुष्ठरोगी झाला.

काही वेळाने स्वर्गातील अप्सरा त्याच मंदिरात पूजेसाठी आल्या. पुजाऱ्याने त्यांना आपल्या कुष्ठरोगाचे कारण विचारले. शिव आरतीने दुःख दूर होईल. पुजाऱ्याने त्यांना घडलेला प्रकार सांगितला. तेव्हा अप्सरांनी त्याला सोळा सोमवारच्या व्रताबद्दल सांगितले आणि आपल्या संकटातून मुक्त होण्यासाठी महादेवाची प्रार्थना करण्यास सांगितले. पुजाऱ्याने उत्सुकतेने उपवासाची पद्धत विचारली.

अप्सरा म्हणाल्या, “सोमवारी अन्न-पाणी न घेता उपवास करा आणि संध्याकाळी पूजा करून अर्धा सीर गव्हाच्या पिठाचा चुरमा, तीन मातीच्या मूर्ती आणि भोलेबाबा यांना चंदन, तांदूळ, तूप, गूळ, दिवा, बेलपत्र इत्यादींनी अर्पण करा. पूजेनंतर भगवान शंकराला चुरमा अर्पण करा आणि नंतर या प्रसादाचे तीन भाग करा. एक भाग लोकांमध्ये वाटून घ्या, दुसरा भाग गाईला खाऊ घाला आणि तिसरा भाग स्वतः खा.” या पद्धतीने सोळा सोमवार करा आणि सतराव्या सोमवारी गव्हाच्या पिठाच्या पाच सीरांचा चुरमा बनवून अर्पण केल्यानंतर तो वाटा. त्यानंतर कुटुंबासह प्रसाद घ्या. असे केल्याने शिवजी तुमच्या मनोकामना पूर्ण करतील. असे सांगून अप्सरा स्वर्गात निघून गेल्या.

या स्तुतीने भगवान शिवाचे अपार आशीर्वाद मिळवा. पुजाऱ्याने नियमानुसार उपवास करून पूजा सुरू केली आणि तो रोगमुक्त झाला. काही दिवसांनी शिव-पार्वती पुन्हा त्या मंदिरात आले. पार्वतीजींनी पुजाऱ्याला निरोगी पाहून रोगमुक्त होण्याचे कारण विचारले. तेव्हा पुजाऱ्याने त्यांना सोळा सोमवारचा महिमा सांगितला. त्यानंतर माता पार्वतीनेही हे व्रत केले आणि परिणामी, रागावून गेलेले कार्तिकेयजी मातेच्या आज्ञाधारक झाले.

यावर कार्तिकेयजींनी माँ गौरीला विचारले, “माझे मन तुझ्या चरणी असण्याचे कारण काय?” ज्यावर त्यांनी आपल्या उपोषणाबद्दल सांगितले. मग गौरीपुत्रानेही उपवास केला, परिणामी त्याला त्याचा विभक्त झालेला मित्र सापडला. मित्रानेही अचानक भेटण्याचे कारण विचारले आणि व्रताची पद्धत जाणून घेऊन लग्नाच्या इच्छेने सोळा सोमवारचा उपवासही केला.

व्रताच्या परिणामी तो परदेशात गेला, तिथे राजाच्या कन्येचा स्वयंवर होता. राजाने नवस केला होता की हत्ती ज्याला हार घालेल त्याच्याशी कन्येचा विवाह होईल. तो ब्राह्मणही स्वयंवर पाहण्याच्या इच्छेने बाजूला बसला. त्या ब्राह्मणकुमाराला हत्तीने हार घातला. लग्न थाटामाटात पार पडले आणि त्यानंतर दोघेही आनंदाने राहू लागले.

व्रताची पद्धत पूर्ण न झाल्यामुळे राणी दुःखी झाली. एक दिवस राजकन्येने विचारले, “नाथ, तू काय पुण्य केलेस की राजपुत्र सोडून हत्तीने तुला निवडले?” ब्राह्मणाने सोळा सोमवारचे व्रत विधिवत सांगितले. राजकन्येने पुत्रप्राप्तीसाठी उपवास केला आणि सर्व गुणांनी युक्त असा पुत्र प्राप्त झाला. मोठे झाल्यावर मुलाने विचारले, “आई, तू मला कोणत्या गुणाने मिळवलास?” राजकन्येने आपल्या मुलालाही भगवान शिवाच्या या व्रताबद्दल सांगितले.

तेव्हा त्याच्या पुत्राने राज्याच्या इच्छेने सोळा सोमवारचा उपवास केला. तेव्हाच राजाचे दूत आले आणि त्यांनी राज्याच्या कन्येसाठी त्याची निवड केली. त्याचा विवाह संपन्न झाला आणि राजाच्या मृत्यूनंतर ब्राह्मणकुमारला गादी मिळाली. त्यानंतर तो हे व्रत करत राहिला. एके दिवशी राजाने आपल्या पत्नीला पूजेचे साहित्य देवळावर नेण्यास सांगितले, परंतु तिने ते दासींकडून पाठवले.

राजाने पूजा संपवली तेव्हा आकाशातून आवाज आला की पत्नीला काढून टाका, नाहीतर ती तुमचा नाश करेल. परमेश्वराची आज्ञा मानून त्याने राणीला हाकलून दिले. तिच्या नशिबाला शाप देत राणी शहरातील एका वृद्ध स्त्रीकडे गेली. गरीबी पाहून म्हातारीने डोक्यावर सुताचा गठ्ठा घालून त्याला बाजारात पाठवले, वाटेत वादळ आले, गठ्ठा उडून गेला. वृद्ध महिलेने त्याला फटकारले आणि पळ काढला.

तिथून राणी तेलीच्या घरी पोहोचल्यावर सगळी भांडी तडकली, तिलाही तिथून काढून टाकले. ती पाणी पिण्यासाठी नदीवर पोहोचली तेव्हा नदी कोरडी पडली. ती तलावाजवळ पोहोचली, हाताला स्पर्श करताच पाण्यात किडे पडले, तिने तेच पाणी प्यायले. ती ज्या झाडाखाली विसावायला गेली होती ते झाड सुकून गेले. जंगलाची आणि तलावाची ही अवस्था पाहून गोपाळ मंदिराच्या गुसाईंकडे घेऊन गेला.

संपूर्ण कथा जाणून घेतल्यावर त्यांना समजले की हा उच्चभ्रू आक्षेपाचा बळी आहे. मग तो धीराने म्हणाला, “कन्या, तू माझ्यासोबत रहा, कशाचीही काळजी करू नकोस.” राणी आश्रमात राहू लागली, पण तिने ज्या वस्तूला स्पर्श केला त्यात किडे पडायचे. “तू दुःखी आहेस का?” गुसाईजींनी विचारले, “कन्या, कोणत्या देवाच्या अपराधामुळे तुमची ही अवस्था झाली?” राणी म्हणाली, “मी माझ्या पतीच्या आदेशाचे उल्लंघन केले आणि महादेवजींच्या पूजेला गेले नाही.”

१६ सोमवारच्या उपवासातून उपाय निघाला, मग गुसाईंनी शिवजींना प्रार्थना केली आणि म्हणाले, “कन्या, तुम्ही सोळा सोमवार उपवास करता.” राणीने सोळा सोमवारचे व्रत विधिवत पूर्ण केले. या प्रभावामुळे राजाला राणीची आठवण झाली आणि त्याने तिच्या शोधासाठी दूत पाठवले. राणीला आश्रमात पाहून दूतांनी राणीचा पत्ता सांगितला. तेव्हा राजा गेला आणि गुसाईजींना म्हणाला, “महाराज, ती माझी पत्नी आहे, शिवाच्या रागामुळे मी तिचा त्याग केला.

आता भगवान शंकराच्या कृपेने मी ते घ्यायला आलो आहे. तुम्ही ते जाऊ द्या.” गुसाईजींच्या आदेशाने राजा आणि राणी नगरात आले. त्याच्या स्वागतासाठी लोकांनी संपूर्ण शहर सजवले, संगीत वाजले, शुभ गीते गायली गेली. यासह भगवान शिवाच्या कृपेने राजाने दरवर्षी सोळा सोमवार उपवास सुरू केला आणि राणीसोबत आनंदाने राहून शेवटी शिवलोकात पोहोचला. तसेच जो व्यक्ती सोळा सोमवार व्रत भक्तिभावाने पाळतो आणि कथा श्रवण करतो त्याच्या सर्व मनोकामना पूर्ण होतात आणि शेवटी तो शिवलोकात पोहोचतो.