उद्दालककृता घुसृणेश्वरशिवस्तुतिः

|| उद्दालककृता घुसृणेश्वरशिवस्तुतिः ||

पार्वती
कुत्र क्षेत्रमिदं शम्भो त्रिनेत्रप्रियकारकम् ।
तत्क्षेत्रमहिमापारकथाश्रवणलालसम् ॥ ३५॥

मम चित्तमभूद्देव दयया तद्वदस्व माम् ।
शिवो गौरीवचः श्रुत्वा तत्क्षेत्रं प्राह शङ्करः ॥ ३६॥

ईश्वरः
भीमरथ्या उदग्भागे त्रिंशत्क्रोशोपरि स्थितम् ।
शूलपातं स्थितं तीर्थं तत्रास्त्येव शिवालयः ॥ ३७॥

शूलपातसरस्तीरे तताप परमं तपः ।
उद्दालको मुनिर्नाम्ना ज्ञानार्थं शङ्करस्तदा ॥ ३८॥

समभ्यर्च्य महादेवं बिल्वपत्रैर्महेश्वरम् ।
घुसृणीशं महादेवं मां तुष्टाव तदाम्बिके ॥ ३९॥

उद्दालकः
घुसृणीश महेश शङ्कर प्रणतामरभूरुह प्रसीद ।
दुरितापह पादपद्ममाद्यं घुसृणारुणमानतोऽस्मि नित्यम् ॥ ४०॥

अरुणारुणवह्निसोमनेत्रं करुणाशालि सुधायुताद्यपाङ्गम् ।
द्युमणिप्रभचारुदेहकान्तिं घुसृणीशं नु नतोऽस्मि देवराजम् ॥ ४१॥

वरुणाद्यमरार्चिताङ्घ्रियुग्मं वरुणालयदैत्यपूज्यपादम् ।
भगणाधिपशोभितोरुमौलिं घुसृणीशं नु नतोऽस्मि दुःखनाशम् ॥ ४२॥

करुणाकर देव दीनबन्धो सरणिं देहि विमुक्तिमार्गहेतौ ।
करणं विनिवेशयाशु ते पदाब्जे घुसृणीशान नतोऽस्मि भक्तियुक्तः ॥ ४३॥

मरणावसरे न कोऽपि शम्भो विनिवारक इत्यवैमि बुद्ध्या ।
शरणं चरणं शिव त्वदीयं घुसृणीशान नतोऽस्मि दुःखनाशम् ॥ ४४॥

शूलपातसरस्तीरे घुसृणेशं महेश्वरम् ।
दृष्ट्वा नत्वा च तल्लिङ्गं मुच्यते भवबन्धनात् ॥ १२४॥

चन्द्रोपेन्द्रादिविबुधैर्मुनिभिः पूजितः सदा ।
प्रातः सङ्गवमध्याह्ने दृष्ट्वा तु घुसृणीश्वरम् ॥ १२५॥

महाघसङ्घैर्मुक्तिश्च भक्तिं मयि लभेत सः ।
इत्येतद्देवि ते प्रोक्तं घुसृणीश्वरवैभवम् ॥ १२६॥

श्रृण्वन्पठन्वा मनुजो मम भक्तिरतो भवेत् ।
तत्र मां सम्यगाराध्य वसन्ति शिवतत्पराः ॥ १२७॥

तेषां मद्ज्ञानमखिलं दातुमिच्छाऽस्ति मे शिवे ।
ज्ञानं तल्लभते गौरि घुसृणीश्वरपूजनात् ॥ १२८॥

एकेन जन्मना मुक्तिर्भवेदज्ञाननाशिनी ॥ १२९॥

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते शिवपार्वतीसंवादे उद्दालककृता घुसृणेश्वरशिवस्तुतिः सम्पूर्णा ॥

Found a Mistake or Error? Report it Now