ਸ਼ਿਵ ਚਾਲੀਸਾ PDF ਪੰਜਾਬੀ

ਸ਼ਿਵ ਚਾਲੀਸਾ ਪੰਜਾਬੀ Lyrics

॥ ਸ਼ਿਵ ਚਾਲੀਸਾ ॥

ਦੋਹਾ

ਜਯ ਗਣੇਸ਼ ਗਿਰਿਜਾਸੁਵਨ ਮੰਗਲ ਮੂਲ ਸੁਜਾਨ ।
ਕਹਤ ਅਯੋਧ੍ਯਾਦਾਸ ਤੁਮ ਦੇਉ ਅਭਯ ਵਰਦਾਨ ॥

ਚੌਗੁਣਾ

ਜਯ ਗਿਰਿਜਾਪਤਿ ਦੀਨਦਯਾਲਾ ।
ਸਦਾ ਕਰਤ ਸਨ੍ਤਨ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਾ ॥

ਭਾਲ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾ ਸੋਹਤ ਨੀਕੇ ।
ਕਾਨਨ ਕੁਣ੍ਡਲ ਨਾਗ ਫਨੀ ਕੇ ॥

ਅੰਗ ਗੌਰ ਸ਼ਿਰ ਗੰਗ ਬਹਾਯੇ ।
ਮੁਣ੍ਡਮਾਲ ਤਨ ਕ੍ਸ਼਼ਾਰ ਲਗਾਯੇ ॥

ਵਸ੍ਤ੍ਰ ਖਾਲ ਬਾਘਮ੍ਬਰ ਸੋਹੇ ।
ਛਵਿ ਕੋ ਦੇਖਿ ਨਾਗ ਮਨ ਮੋਹੇ ॥

ਮੈਨਾ ਮਾਤੁ ਕਿ ਹਵੇ ਦੁਲਾਰੀ ।
ਵਾਮ ਅੰਗ ਸੋਹਤ ਛਵਿ ਨ੍ਯਾਰੀ ॥

ਕਰ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਸੋਹਤ ਛਵਿ ਭਾਰੀ ।
ਕਰਤ ਸਦਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਨ ਕ੍ਸ਼਼ਯਕਾਰੀ ॥

ਨੰਦੀ ਗਣੇਸ਼ ਸੋਹੈਂ ਤਹੰ ਕੈਸੇ ।
ਸਾਗਰ ਮਧ੍ਯ ਕਮਲ ਹੈਂ ਜੈਸੇ ॥

ਕਾਰ੍ਤਿਕ ਸ਼੍ਯਾਮ ਔਰ ਗਣਰਾਊ ।
ਯਾ ਛਵਿ ਕੌ ਕਹਿ ਜਾਤ ਨ ਕਾਊ ॥

ਦੇਵਨ ਜਬਹੀਂ ਜਾਯ ਪੁਕਾਰਾ ।
ਤਬਹਿੰ ਦੁਖ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪ ਨਿਵਾਰਾ ॥

ਕਿਯਾ ਉਪਦ੍ਰਵ ਤਾਰਕ ਭਾਰੀ ।
ਦੇਵਨ ਸਬ ਮਿਲਿ ਤੁਮਹਿੰ ਜੁਹਾਰੀ ॥

ਤੁਰਤ ਸ਼਼ਡਾਨਨ ਆਪ ਪਠਾਯੌ ।
ਲਵ ਨਿਮੇਸ਼਼ ਮਹੰ ਮਾਰਿ ਗਿਰਾਯੌ ॥

ਆਪ ਜਲੰਧਰ ਅਸੁਰ ਸੰਹਾਰਾ ।
ਸੁਯਸ਼ ਤੁਮ੍ਹਾਰ ਵਿਦਿਤ ਸੰਸਾਰਾ ॥

ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਸੁਰ ਸਨ ਯੁੱਧ ਮਚਾਈ ।
ਤਬਹਿੰ ਕ੍ਰੁਪਾ ਕਰ ਲੀਨ ਬਚਾਈ ॥

ਕਿਯਾ ਤਪਹਿੰ ਭਾਗੀਰਥ ਭਾਰੀ ।
ਪੁਰਬ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾ ਤਾਸੁ ਪੁਰਾਰੀ ॥

ਦਾਨਿਨ ਮਹੰ ਤੁਮ ਸਮ ਕੋਉ ਨਾਹੀਂ ।
ਸੇਵਕ ਸ੍ਤੁਤਿ ਕਰਤ ਸਦਾਹੀਂ ॥

ਵੇਦ ਮਾਹਿ ਮਹਿਮਾ ਤੁਮ ਗਾਈ ।
ਅਕਥ ਅਨਾਦਿ ਭੇਦ ਨਹੀਂ ਪਾਈ ॥

ਪ੍ਰਕਟੇ ਉਦਧਿ ਮੰਥਨ ਮੇਂ ਜ੍ਵਾਲਾ ।
ਜਰਤ ਸੁਰਾਸੁਰ ਭਏ ਵਿਹਾਲਾ ॥

ਕੀਨ੍ਹ ਦਯਾ ਤਹੰ ਕਰੀ ਸਹਾਈ ।
ਨੀਲਕੰਠ ਤਬ ਨਾਮ ਕਹਾਈ ॥

ਪੂਜਨ ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ ਜਬ ਕੀਨ੍ਹਾਂ ।
ਜੀਤ ਕੇ ਲੰਕ ਵਿਭੀਸ਼਼ਣ ਦੀਨ੍ਹਾ ॥

ਸਹਸ ਕਮਲ ਮੇਂ ਹੋ ਰਹੇ ਧਾਰੀ ।
ਕੀਨ੍ਹ ਪਰੀਕ੍ਸ਼਼ਾ ਤਬਹਿੰ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਰੀ ॥

ਏਕ ਕਮਲ ਪ੍ਰਭੁ ਰਾਖੇਉ ਜੋਈ ।
ਕਮਲ ਨਯਨ ਪੂਜਨ ਚਹੰ ਸੋਈ ॥

ਕਠਿਨ ਭਕ੍ਤਿ ਦੇਖੀ ਪ੍ਰਭੁ ਸ਼ੰਕਰ ।
ਭਯੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਦਿਏ ਇੱਛਿਤ ਵਰ ॥

ਜਯ ਜਯ ਜਯ ਅਨੰਤ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ।
ਕਰਤ ਕ੍ਰੁਪਾ ਸਬਕੇ ਘਟ ਵਾਸੀ ॥

ਦੁਸ਼਼੍ਟ ਸਕਲ ਨਿਤ ਮੋਹਿ ਸਤਾਵੈਂ ।
ਭ੍ਰਮਤ ਰਹੌਂ ਮੋਹੇ ਚੈਨ ਨ ਆਵੈਂ ॥

ਤ੍ਰਾਹਿ ਤ੍ਰਾਹਿ ਮੈਂ ਨਾਥ ਪੁਕਾਰੋ ।
ਯਹ ਅਵਸਰ ਮੋਹਿ ਆਨ ਉਬਾਰੋ ॥

ਲੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਸ਼ਤ੍ਰੁਨ ਕੋ ਮਾਰੋ ।
ਸੰਕਟ ਸੇ ਮੋਹਿੰ ਆਨ ਉਬਾਰੋ ॥

ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਭ੍ਰਾਤਾ ਸਬ ਕੋਈ ।
ਸੰਕਟ ਮੇਂ ਪੂਛਤ ਨਹਿੰ ਕੋਈ ॥

ਸ੍ਵਾਮੀ ਏਕ ਹੈ ਆਸ ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ ।
ਆਯ ਹਰਹੁ ਮਮ ਸੰਕਟ ਭਾਰੀ ॥

ਧਨ ਨਿਰ੍ਧਨ ਕੋ ਦੇਤ ਸਦਾ ਹੀ ।
ਜੋ ਕੋਈ ਜਾਂਚੇ ਸੋ ਫਲ ਪਾਹੀਂ ॥

ਅਸ੍ਤੁਤਿ ਕੇਹਿ ਵਿਧਿ ਕਰੋਂ ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ ।
ਕ੍ਸ਼਼ਮਹੁ ਨਾਥ ਅਬ ਚੂਕ ਹਮਾਰੀ ॥

ਸ਼ੰਕਰ ਹੋ ਸੰਕਟ ਕੇ ਨਾਸ਼ਨ ।
ਮੰਗਲ ਕਾਰਣ ਵਿਘ੍ਨ ਵਿਨਾਸ਼ਨ ॥

ਯੋਗੀ ਯਤਿ ਮੁਨਿ ਧ੍ਯਾਨ ਲਗਾਵੈਂ ।
ਸ਼ਾਰਦ ਨਾਰਦ ਸ਼ੀਸ਼ ਨਵਾਵੈਂ ॥

ਨਮੋ ਨਮੋ ਜਯ ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯ ।
ਸੁਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਕ ਪਾਰ ਨ ਪਾਯ ॥

ਜੋ ਯਹ ਪਾਠ ਕਰੇ ਮਨ ਲਾਈ ।
ਤਾ ਪਰ ਹੋਤ ਹੈਂ ਸ਼ਮ੍ਭੁ ਸਹਾਈ ॥

ਰਨਿਯਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਹੋ ਅਧਿਕਾਰੀ ।
ਪਾਠ ਕਰੇ ਸੋ ਪਾਵਨ ਹਾਰੀ ॥

ਪੁਤ੍ਰ ਹੋਨ ਕੀ ਇੱਛਾ ਜੋਈ ।
ਨਿਸ਼੍ਚਯ ਸ਼ਿਵ ਪ੍ਰਸਾਦ ਤੇਹਿ ਹੋਈ ॥

ਪਣ੍ਡਿਤ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ ਕੋ ਲਾਵੇ ।
ਧ੍ਯਾਨ ਪੂਰ੍ਵਕ ਹੋਮ ਕਰਾਵੇ ॥

ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ ਵ੍ਰਤ ਕਰੈ ਹਮੇਸ਼ਾ ।
ਤਨ ਨਹਿੰ ਤਾਕੇ ਰਹੈ ਕਲੇਸ਼ਾ ॥

ਧੂਪ ਦੀਪ ਨੈਵੇਦ੍ਯ ਚਢ਼ਾਵੇ ।
ਸ਼ੰਕਰ ਸੰਮੁਖ ਪਾਠ ਸੁਨਾਵੇ ॥

ਜਨ੍ਮ ਜਨ੍ਮ ਕੇ ਪਾਪ ਨਸਾਵੇ ।
ਅਨ੍ਤ ਧਾਮ ਸ਼ਿਵਪੁਰ ਮੇਂ ਪਾਵੇ ॥

ਕਹੈਂ ਅਯੋਧ੍ਯਾਦਾਸ ਆਸ ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ ।
ਜਾਨਿ ਸਕਲ ਦੁਖ ਹਰਹੁ ਹਮਾਰੀ ॥

ਦੋਹਾ

ਨਿਤ ਨੇਮ ਉਠਿ ਪ੍ਰਾਤਃਹੀ ਪਾਠ ਕਰੋ ਚਾਲੀਸ ।
ਤੁਮ ਮੇਰੀ ਮਨਕਾਮਨਾ ਪੂਰ੍ਣ ਕਰੋ ਜਗਦੀਸ਼ ॥